BUDOWA ANATOMICZNA SKÓRY CZ.1
Skóra składa się z trzech wyraźnie oddzielonych od siebie warstw, które maja oddzielną budowę i różnią się funkcjami i fizjologią
- NASKÓREK
- SKÓRA WŁAŚCIWA
- TKANKA PODSKÓRNA
Budowa skóry – omówienie szczegółowe
TKANKA PODSKÓRNA
Jest najgłębiej położoną warstwą skóry. Zbudowana ze splecionych ze sobą i zbitych włókien tkanki łącznej i komórek tłuszczowych (adipocytów). Dzięki tkance łącznej warstwa ta jest bardzo wytrzymała na uszkodzenia mechaniczne, a obecność adipocytów wpływa na własności termoregulacyjne . Hamuje utratę ciepła a co za tym idzie wyziębienie organizmu i izoluje od zbyt wysokiej temperatury otoczenia.
Pomiędzy nimi znajdują się naczynia krwionośne i włókna nerwowe (głównie nerwów czuciowych) oraz tzw. przydatki skóry. Należa do nich: części wydzielnicze gruczołów potowych i łojowych, mieszki włosowe
Z punktu widzenia zabiegów kosmetycznych tkanka podskórna nie odgrywa dużej roli i ma mały wpływ na wygląd zewnętrzny. Wyjątkiem jest cellulit – dysfunkcja wynikająca z zakłócenia przepływu limfy.
SKÓRA WŁAŚCIWA
- Leży między tkanka podskórną a naskórkiem, często zwana jest „SERCEM SKÓRY”
- Jej masa to około 15-20% ciężaru całej skóry
- Możemy w niej wyróżnić dwie główne warstwy brodawkowatą (stratum papillare) i siateczkowatą (stratum reticulare)
- Główne elementy morfologiczne to komórki tkanki łącznej (fibroblasty) i powstałe w nich włókna oraz makrofagi, komórki tuczne i limfocyty.
KOMÓRKI TUCZNE – MASTOCYTY , komórki tkanki łącznej oraz błon śluzowych, mające okrągły lub owalny kształt , powstające z prekursorów szpikowych, do miejsca ostatecznego osiedlenia niedojrzałe docierają wraz z krwią. W tkankach docelowych przechodzą proces dojrzewania. Są elementem układu immunologicznego i biorą udział w obronie organizmu przed pasożytami, bakteriami i innymi drobnoustrojami. Ich zasadniczą rolą jest wywoływanie lokalnego stanu zapalnego (m.in. alergie) w reakcji na czynniki egzogenne czytaj – Centrum Szkoleniowe EDU-NAILS HEMA (edunails.pl)
Białka fibrylarne wytwarzane w fibroblastach stanowią wytrzymałości i elastyczności skóry. Główne białka fibrylarne to KOLAGEN i ELASTYNA
KOLAGEN
Występuje 29 typów kolagenu. Mają wspólną strukturę trójhelikalną. Różnią się one od siebie: budową przestrzenną, zawartością i lokalizacją w organizmie. Główne typy kolagenu 1,3 i 4 stanowią do 75% suchej masy skory właściwej i zajmują około 30% jej objętości. Właściwości kolagenu wynikają z jego specyficznej struktury i wysokiej zawartości specjalnych aminokwasów. Włókno kolagenowe składa się z peptydowych trójniciowych helikalnych struktur o grubości 1,5 nm i długości około 300 nm połączonych ze sobą wodorowymi wiązaniami poprzecznymi. Lewoskrętne łańcuchy peptydowe owijają się wokół siebie tworząc prawoskrętną helisę. Cechą charakterystyczną kolagenu jest wysoka zawartość aminokwasów: głównie glicyny (30%), proliny, hydroksyproliny i lizyny. Hydroksyprolina nie jest wbudowana w łańcuch peptydowy. Powstaje z utlenienia proliny ( w procesie hydroksylacji), występuje jedynie w strukturze kolagenów. Hydroksyprolina wraz z proliną uczestniczy w formowaniu się polipeptydów w dłuższe łańcuch oraz pełni rolę stabilizatora potrójnej spirali.
Prolina
Prolina uczestniczy w procesach gojenia się ran, odpowiada za elastyczność ścian naczyń krwionośnych oraz wzmacnia kości i chrząstki. Od biodostępności proliny zależy, czy organizm zachowa zdolność do syntezy włókien kolagenowych. Źródłem proliny – poza procesem jej wewnątrzustrojowej syntezy – jest dieta oraz suplementacja. Pokarmowe źródła proliny to m. in. jaja, mięso, nasiona roślin strączkowych, mleko i jego przetwory
Lizyna
Lizyna to aminokwas egzogenny, nie wytwarzany w organizmie , uzupełniamy go dietą lub suplementami. Lizyna aktywnie uczestniczy w procesie syntezy kolagenu.
Synteza kolagenu zachodzi przy udziale Kwasu askorbinowego – Witaminy C
KOFAKTOR
Kwas askorbinowy jest kofaktorem hydroksylazy enzymów uczestniczących w stabilizacji i powstawaniu wiązań krzyżowych między włóknami kolagenu. Witamina C wpływa na intensywność procesów syntezy kolagenu, aktywując transkrypcję i stabilizowanie mRNA prokolagenu. Jej niedobór zakłóca proces hydroksylacji. Prowadzi do tworzenia kolagenu o niewłaściwej strukturze. Niespełniają one założonych właściwości mechanicznych.
KOFAKTOR: to związek chemiczny, który przyspiesza przebieg różnych reakcji chemicznych. Niebiałkowy składnik jest niezbędny do katalitycznej aktywności wielu enzymów
